Yazımıza kameralarımızın çektiği 3 yaşında bir çocukla başlıyoruz. Televizyon karşısında Formula 1 seyrediyor. Araçların hızından, yarış heyecanından, cılız da olsa motor sesinden etkilenmiş. Gelecekte o da bu araçlardan birini sürmek istiyor artık.
Maalesef ki sürmek istemek başarmanın %0.001’i bile değil söz konusu Formula 1 olduğunda. İşin içine onlarca değişken giriyor. En büyük değişken ise tarihin en büyük takas malzemesi olan para elbette. Ne kadar ekmek, o kadar köfte. Paran varsa karting şampiyonalarında yarışma fırsatı yakalayabilir. iyi takımlarla ve iyi mühendislerle çalışabilirsin.
Bir şekilde karting alemine girdiniz, burada başarılı oldunuz, geldiniz bir şampiyon olarak 15 yaşına. Sizleri şimdi de bir merdiven bekliyor: Formula 4, kış serileri, Formula Bölgesel, Formula 3 ve nihayetinde de Formula 2. Tüm bu aşamaları başarıyla geçerseniz Formula 1 sizi bekliyor…
…ya da siz öyle düşünüyorsunuz.
Formula 1 camiası öyle acımasız ki, bazen tüm bu serilerde şampiyon olmanız dahi Formula 1’e erişmenize yetmiyor. Bu işin bütçesi var, akademisi var, doğru zamanda doğru yerde olabilmesi var… var da var.
Bu yazı dizimizde 3 yaşında Formula 1 izleyen, ardından basamakları tırmanan ve Formula 2’de şampiyon olabilmiş çocukların ne kadarı Formula 1’e ulaşabilmiş, ne kadarı başarılı olabilmiş konusunu ele alacağız.
Hakkını verelim, Formula 2 bu konuda son yıllardaki zayıflığına rağmen nispeten iyi bir şampiyona. Şöyle özetleyelim: serinin kurulduğu 2017 yılından beri 9 şampiyon çıktı. Bu 9 şampiyonun 6’sı Formula 1’e ulaştı. 3 şampiyon ise ulaşamadı. Bu 3 şampiyon ise son 4 yıl içinde mutlu sona ulaşmış isimler. Yani bu konuda bir gerileme dönemindeyiz.
Evet, şimdi şampiyonlarımızı sırayla inceleyelim.
2017 FORMULA 2 ŞAMPİYONU CHARLES LECLERC
Charles Leclerc’in yeteneği zaten herkes tarafından yıllardır biliniyordu, ancak Formula 2 şampiyonasının şu anki halini aldığı 2017 yılı onun vitrine tam anlamıyla çıktığı yıldı.
Henüz ilk hafta sonu olan Bahreyn’de pole pozisyonunu elde etmesi, ana yarışta podyuma çıkması, sprint yarışında ise pit stop yaptıktan sonra herkesi tek tek avlayarak yarışı kazanması, sezon başlar başlamaz rakiplere “bu iş bitti” dedirtmişti.
Sonrasında ise bir gram dahi gerilemedi Leclerc: 6’sı arka arkaya olmak üzere tam 8 pole pozisyonu aldı, 7 yarış galibiyeti ve 10 podyum elde etti ve sezonu 282 puanla şampiyon noktaladı. 11 pole pozisyonunun 8’i kendisine gitmişti, 22 yarışın ise neredeyse yarısında podyum görmüştü. Tam anlamıyla bir dominasyon.
Şampiyonluğunu sezonun sondan 2. yarış hafta sonu olan Jerez’de, ana yarışta elde etti. Bitime henüz 3 yarış kalmıştı ve Leclerc’in şampiyonluğu artık garantiydi, buna rağmen o yarışta tam anlamıyla gaza bastı ve 0.2 saniye farkla yarış galibiyetini elde etti, şampiyonluğu ise her açıdan “kudretli” bir şekilde garantiledi.
DİĞER İSİMLER NELER YAPABİLDİ?
İkinci sıradaki Artem Markelov -ki GP2 döneminden beri yarışıyordu ve serideki 4. sezonunu geçiriyordu- ancak 210 puan alabilmiş ve 72 puan fark yemişti. Üçüncü sırada bugün bir Formula E şampiyonu olarak andığımız Oliver Rowland yer almaktaydı. O da tam 91 puan fark yemişti.
2017 Formula 2 gridinde sonradan Formula 2’ye yükselecek 5 isim daha bulunmaktaydı: Nicholas Latifi, Nyck de Vries ve Alexander Albon tüm sezon mücadele ederken, Sergey Sirotkin ve Lando Norris sadece bir yarış hafta sonunda yer almışlardı.
Bu isimlerin yanı sıra 2015’te Formula 1’de yarıştıktan sonra mecburen Formula 2’ye dönen Roberto Merhi de tüm sezon seride mücadele etmişti. Günümüzün 5 kez IndyCar şampiyonu Alex Palou ise son iki yarış hafta sonunda boy göstermişti.
Charles Leclerc sonraki sezon Sauber ile Formula 1’e yükseldi. İlk sezonundan parlamayı başardı, birçok yarışta aracının üstüne çıktı ve sezonu 13. tamamladı.
Bu performansı onu henüz 2. sezonunda Ferrari’ye taşıdı… gerisinin ise bir kısmını tarih yazdı, bir kısmını ise yazabilmesi için yıllardır bekliyoruz.
Tarihin yazdığı kısmı yine de anlatalım: 2019 yılında harika bir “sophomore” yılı geçirdi ve 2 galibiyet ile 7 pole pozisyonu elde ederek Ferrari’nin geleceği olarak kendini kanıtladı. Sebastian Vettel’in kırmızı tulumlu günlerine de bir nevi son verdi.
Sonrasında ise bir türlü şans kapıyı çalmadı. Ferrari ona istediği rekabetçi aracı bir türlü sunamadı. Sadece 2022 yılının ilk yarısında istediği bir araç vardı, o araçtan da gerek kendi hataları, gerek takımın büyük hataları ve dayanıklılık sorunları nedeniyle yeterli performansı alamadı.
Şu anda Leclerc’i gününde durdurulamayan, sıralama turlarında rakip tanımayan, ancak istikrar sorunlarından ötürü her zaman gününde olmayan bir isim olarak tanıyoruz. Şampiyon olabileceğini bilmekle birlikte bu şampiyonluğun belki de asla gelmeyeceğini yavaştan kabulleniyoruz belki de.
İyisiyle kötüsüyle, Charles Leclerc 9 yarış kazanmış, 27 pole pozisyonu elde etmiş ve 55 kez podyuma çıkmış bir isim şu an.
Birçok pilot böyle bir kariyer için her şeyini verir, Leclerc’in ise tüm başarılarına rağmen tatmin olmaması ve taraftarlarını da tatmin edememesi, onun seviyesini gösteriyor.
